De motor achter de nieuwe EVO lijn

“Ik zie nog zoveel kansen om het nog veel beter te gaan doen.”

Een gesprek met Vincent Laagland

Nieuwe scanner

Het is nog maar een prototype, benadrukt Vincent Laagland bij de splinternieuwe scanner voor enkel- en voetorthesen (EVO). Maar tegelijkertijd is hij al zo goed dat de patentaanvraag de deur uit is. “Onze eigen orthopedisch instrumentmakers zeiden dat het nooit zou lukken om enkel- en voetorthesen in één keer te laten passen. Maar in 95 van de honderd gevallen lukt dat nu al”, zegt de gedreven productmanager. “En we zijn nog volop aan het leren. Elke orthese die we maken is weer beter dan de vorige.”

Vincent is de motor achter het project dat anderhalf jaar geleden is gestart: orthesen voor de enkel en voet, om mensen weer beter te laten lopen. Net zoals Manometric dat eerder voor de hand heeft gedaan. Geen eenvoudige klus, onder meer omdat bij enkels en voeten hele andere en veel grotere krachten een rol spelen dan bij handen. Maar nu, een jaar later, is ook dat probleem getackeld.

Composite

Bij veel bestaande orthesen is carbon de materiaalkeuze en ook Vincent en zijn team keken in eerste instantie naar deze heel lichte en sterke koolstofvezels. Maar al snel gingen ze op zoek naar andere materialen. “Carbon is wel licht en sterk, maar het is niet erg flexibel en we zagen bovendien in de praktijk dat orthesen van carbon bij de dynamische belasting van het lopen niet lang heel bleven”, aldus Vincent. De focus werd verlegd naar composiet. Maar welke materialen precies en hoe moesten de verhoudingen tussen die materialen er dan precies uit zien? Voor die vraag werd de samenwerking gezocht met een expert die voor de auto- en extreme-sportindustrie heeft gewerkt.

Naast het onderzoek naar het materiaal werden heel veel verschillende ontwerpen gemaakt voor de orthese en werd hard gewerkt aan een compleet nieuwe scanner om voet en onderbeen in één scan te vangen.

{{gallery1}}

Uitvoerig testen

Daarnaast werkten de softwareontwikkelaars samen met een buitenlandse expert aan een algoritme dat net als bij de handen nauwkeurig kan berekenen hoe een orthese precies moet worden gemaakt. Hoe stijf of juist soepel een orthese langs het onderbeen, de enkel en de voet moet zijn, kan per patiënt enorm verschillen, schetst Vincent hoe complex een goede EVO is.

De samenwerking met een ingenieur resulteerde in een testopstelling om te onderzoeken hoe de orthese zich hield. Het resultaat: een orthese kan minimaal twee miljoen keer buigen zonder te breken. In de praktijk komt dat neer op een dikke 2.500 kilometer wandelen.

{{gallery2}}

Praktijk

In samenwerking met vijf artsen op vijftien revalidatiecentra dragen inmiddels meer dan honderd mensen de nieuwe orthese dagelijks, en die zijn vrijwel zonder uitzondering enthousiast. Elke orthese levert bovendien, net als bij de handbraces, weer nieuwe inzichten en gegevens op die in het algoritme worden ingevoerd. Dat zorgt ervoor dat elk product weer een stukje beter wordt dan het voorgaande.

“We zien nu al echt een duidelijke meerwaarde ten opzichte van de bestaande producten,” zegt Vincent. “Ze passen veelal in één keer, zijn lichtgewicht en in de meeste gevallen kunnen mensen hun gewone schoenen blijven dragen. Bovendien zit de orthese comfortabel en maakt die een normale loopbeweging mogelijk. Want als dat niet het geval is, belandt een orthese in de meeste gevallen uiteindelijk in de kast.”

Trots

Zoals bij een Oekraïens meisje, dat haar orthese alleen thuis af en toe aandeed omdat ze zich schaamde voor het dragen van een EVO bij haar klasgenootjes. “Toen hebben we er een voor haar gemaakt waarmee ze haar normale schoenen aan kon en waar haar broek overheen paste. Ik belde haar vader een paar weken later en hij vertelde dat ze hem nu juist over haar broek aandeed, omdat ze hem aan iedereen wilde laten zien. Je wil dat een kind echt kind kan zijn, maar dat zo’n meisje dan ook nog trots is op het product dat je voor haar hebt gemaakt, dat had ik nooit verwacht. Nu ik zelf ook een kleine heb, doet dat je toch meer. En we zijn nog maar net begonnen. Ik zie nog zoveel kansen om het nog veel beter te gaan doen.”

Elke brace vertelt een verhaal.